
Nick Heath
Ο Samuel Kaplan Milgram ήταν αναρχικός λιθουανικής-εβραϊκής καταγωγής. Φαίνεται ότι έχει περάσει λίγο χρόνο στη Γαλλία καθώς μιλούσε και έγραψε άπταιστα γαλλικά. Φυλακίστηκε στη Σοβιετική Ένωση λόγω των αναρχικών του ιδεών αλλά κατάφερε να αποδράσει και να φτάσει στη Γερμανία. Όταν οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει από εκεί. Στη συνέχεια φαίνεται ότι έζησε στην Ισπανία και σύμφωνα με την αλληλογραφία του έγινε Ισπανός πολίτης ένα χρόνο αργότερα. Ωστόσο, οι συνθήκες της ζωής του αποκαλύπτουν ότι θεωρήθηκε ως άνθρωπος χωρίς χώρα.
Ήταν ενεργό μέλος της CNT για αρκετά χρόνια και προσφέρθηκε να καταταγεί εθελοντικά στη Φάλαγγα Durrruti τον Ιούλιο του 1936. Δεκαεπτά μήνες αργότερα η Διεθνής Ομάδα της Φάλαγγας διαλύθηκε. Αλλά ο Samuel Kaplan επιθυμούσε να συνεχίσει να μάχεται και προσχώρησε εθελοντικά στις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Όμως οι υπεύθυνοι αξιωματικοί για τη στρατολογία αρνήθηκαν να του δώσουν το πόστο του οδηγού φορτηγού που είχε στη Διεθνή Ομάδα της Φάλαγγας Durrruti. Αντίθετα, πρότειναν να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή ως πεζός. Άρχισε αμέσως να έχει αμφιβολίες. Εκεί συνειδητοποίησε ότι οι αναρχικοί και άλλοι επαναστάτες που υπηρετούσαν σε μονάδες που ελέγχονταν από τους σταλινικούς, χρησιμοποιούνταν συχνά ως τροφή για τα κανόνια, μιας και τοποθετούνταν σε ευάλωτες θέσεις ή ίσως πυροβολούνταν πισώπλατα (αυτή φαίνεται ότι ήταν η μοίρα Αμερικανών μελών των IWW, όπως ο Ivan Silverman και ο Harry F. Owens, μεταξύ άλλων).
Αρνήθηκε τη θέση και εγκατέλειψε το γραφείο στρατολόγησης με την πρόθεση να ενταχθεί σε μια μονάδα της CNT. Ωστόσο, συνελήφθη αμέσως από τη SIM (τις μυστικές αστυνομικές μονάδες που ελέγχονταν από τους σταλινικούς). Η σύλληψή του πραγματοποιήθηκε τον Φλεβάρη του 1938. Στις 12 Απρίλη έγραψε μια επιστολή από ένα κελί-βαγόνι τρένου στο σιδηροδρομικό σταθμό της Βαρκελώνης. Ο ίδιος και άλλοι κρατούμενοι-μέλη της CNT αναμίχθηκαν εκεί με φρανκιστές αιχμαλώτους υπό τρομερές συνθήκες. Στις 21 Απρίλη μπόρεσε να στείλει μια επιστολή από τη φυλακή του Castelldefells (ο Γάλλος διοικητής της Διεθνούς Ταξιαρχίας, σταλινικός Andre Marty, είχε δημιουργήσει αυτήν τη φυλακή για τους αντιφρονούντες της Ταξιαρχίας, τους λιποτάκτες και διάφορους άλλους το Μάρτη του 1938, υπό τραγικά άσχημες συνθήκες, με ξύλο, βασανιστήρια καθώς και συνοπτικές εκτελέσεις).
Στις 29 Απριλίου μεταφέρθηκε στο πλοίο-φυλακή «Uruguay». Από εκεί κατάφερε να βγάλει έξω ένα σημείωμα στις 21 Ιούνη όπου έγραψε: «Εδώ έχουν χάσει όλη την ανθρώπινη αίσθηση, και αν διαμαρτυρηθείτε, σας φέρονται πολύ χειρότερα. Είναι χίλιες φορές χειρότερο από ό,τι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Από τις 29 Απρίλη δεν έχω δει ήλιο, δεν έχω φαγητό και σαπούνι για να πλύνω τα ρούχα και το πρόσωπό μου. Κοιμόμαστε στο έδαφος με τη μεγαλύτερη δυστυχία. Είμαι απελπισμένος μιας και ίσως εξαφανιστώ χωρίς νέα μου προς την οργάνωση ή τη συντρόφισά μου».
Έκλεισε αυτό το σημείωμα σε ένα μπουκάλι και το έριξε στη θάλασσα, προσθέτοντας αυτές τις γραμμές στη σημείωση: «Ζητώ από τους συντρόφους ψαράδες που θα βρουν αυτό το γράμμα ενός αναρχικού που φυλακίστηκε και αντιμετωπίστηκε με τρόπο χειρότερο από εκείνο της εποχής της δικτατορίας, να το παραδώσουν στην Εθνική Επιτροπή του CNT, 30 Avenida Durruti, στον γαλλικό τομέα της Βαρκελώνης....

Στις 4 Ιούνη 1862 γεννήθηκε η Ισπανίδα εργάτρια κλωστοϋφαντουργίας, αγωνίστρια, φεμινίστρια και από τις ιδρύτριες του ισπανικού αναρχικού κινήματος Teresa Claramunt.
Ριζοσπάστρια σε όλη της τη ζωή, φυλακίστηκε αρκετές φορές. Συνελήφθη μετά την έκρηξη βόμβας στο Gran Teatre del Liceu, στη Βαρκελώνη, το 1893, όταν μαινόταν ο πόλεμος μεταξύ των αναρχικών και των εργοδοτών/αστυνομίας/εγκληματικών συμμοριών. Μάλιστα, ξυλοκοπήθηκε άγρια ενώ ήταν υπό κράτηση. Οι συνέπειες αυτής της μεταχείρισιης θα την σημαδέψουν σε όλη της τη ζωή.
Έπαιξε ηγετικό ρόλο στη γενική απεργία στην Αραγωνία το 1911.
Όταν πέθανε το 1931, 50.000 εργάτες και εργάτριες πήγαν στην κηδεία της και το όνομά της δόθηκε...

Ο σύντροφος J. A. Andrews γράφει από την Αλεξάνδρα της Βικτώριας τα ακόλουθα:
“Το κίνημα εδώ συνεχίζεται αργά προς το παρόν. Αρκετοί, με λύπη μου το λέω, τρομοκρατήθηκαν από τις διώξεις λόγω του συνεχούς ενεργού προπαγανδιστικού τους έργου και πολλοί, συμπεριλαμβανομένου και εμού, έπρεπε να αναζητήσουμε το ψωμί μας στην επαρχία, όπου είναι σχεδόν αδύνατο να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε προπαγάνδα, λόγω του γεγονότος ότι εκτός από τον μετακινούμενο πληθυσμό, που είναι προσβάσιμος μόνο στις μεγάλες πόλεις, οι γεωργικοί εργάτες είναι γιοι ιδιοκτητών και θα γίνουν ιδιοκτήτες και εκμεταλλευτές με τη σειρά τους.
Απομένουν μόνο δύο ενεργοί προπαγανδιστές στην πόλη, που είναι το...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

