Ένας Εβραίος αναρχοκομμουνιστής εξετάζει με μια γρήγορα ματιά τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών για το παλαιστινιακό κοινοβούλιο, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την ήττα του προηγούμενου κόμματος πλειοψηφίας της Φατάχ και τη νίκη της φονταμενταλιστικής οργάνωσης Χαμάς η οποία συμμετείχε στις εκλογές με το όνομα «Αλλαγή και Μεταρρύθμιση».
Η ισραηλινή κυρίαρχη τάξη, η οποία βασιζόταν στην καλή θέληση της PLO και της Φατάχ για να συμβιβαστούν ώστε να τους δοθεί εκ νέου το δικαίωμα του ελέγχου μερικών από τις περιοχές που κατέλαβε στον πόλεμο του 1967, κατέβαλε μια συντονισμένη προσπάθεια. Μέρος αυτής της προσπάθειας ήταν και η επίδειξη μιας κάποιας επιείκειας για την φονταμενταλιστική Χαμάς, η οποία υποτίθεται ότι θα αναπλήρωνε την εθνικιστική τάση με τη θρησκευτική τακτική.
Τα αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών οδήγησαν απλώς στο αδυνάτισμα της διεφθαρμένης παλαιστινιακής εξουσίας σε επίπεδο που ήταν τόσο δύσκολο να ελεγχθούν, παραχωρώντας στους Ισραηλινούς μια περισσότερο από πριν φονταμενταλιστική και πολύ λιγότερο διεφθαρμένη κυβέρνηση της Χαμάς, η οποία έχει αναλάβει από μόνη της και την ανάπτυξη του φονταμενταλισμού και την αντίσταση στην πράξη εναντίον της κατοχής από θρησκευτική σκοπιά (αν και η ακραία θρησκευτική εθνικιστική όψη δεν εξαντλείται μόνο στην ισραηλιτική θρησκεία…)
Το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα εξαρτάται από την καπιταλιστική τάξη η οποία κυριαρχεί στην κρατική γραφειοκρατία. Όταν το καπιταλιστικό σύστημα επιβάλλεται από πρώην αποικιοκράτες κυρίαρχους χωρίς μια αρκετά δυνατή καπιταλιστική τάξη, τότε είτε η κρατική γραφειοκρατία είτε η στρατιωτική ελίτ αναλαμβάνουν τον έλεγχο. Στην περίπτωση των παλαιστινιακών περιοχών που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της στρατιωτικής και πολιτικής γραφειοκρατίας της PLO δεν υπήρξε καμιά αξιοσημείωτη επίδραση από μια δυνατή τοπική καπιταλιστική τάξη. Έτσι, όλα αυτά τα υψηλόβαθμα στελέχη χρησιμοποίησαν σκάνδαλα και διαφθορά ώστε να πλουτίσουν παραπέρα και δωροδόκησαν τα χαμηλότερα στρώματα για να εξασφαλίσουν τη συγκατάθεσή τους.
Η εργατική τάξη και η αγροτιά το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ζηλεύουν τη νέα διαφθορά της κυρίαρχης τάξης. Το σύστημα αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά γιατί δεν είναι ανεξάρτητο από τις ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις οι οποίες ενεθάρρυναν την ανάπτυξη της φονταμενταλιστικής Χαμάς. Έτσι, η Χαμάς, η οποία έχει οργανώσει τόσες πολλές φιλανθρωπικές επιχειρήσεις σε όσους ανάγκη, κυρίως διαμέσου των υπηρεσιών και του μηχανισμού της που θυμίζουν Μη Κυβερνητική Οργάνωση, σε τομείς όπως ιατρική περίθαλψη, εκπαίδευση και κοινωνικές υπηρεσίες, συμπεριφέρεται φαινομενικά με έναν τρόπο που δεν δείχνει διαφθορά, καταφέρνοντας να αποσπάσει τη συμπάθεια αρκετών ψηφοφόρων, ακόμα και ανθρώπων οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν φονταμενταλιστές.
Από το αποτέλεσμα που βγήκε από τις κάλπες, φαίνεται ότι οι ψηφοφόροι της Φατάχ και της Χαμάς δεν διαφέρουν αρκετά όσον αφορά τα θρησκευτικά ζητήματα. Αλλά υπήρξαν δύο άλλοι λόγοι που συνδέονται με τη θρησκεία και που έκαναν τον κόσμο να ψηφίσει υπέρ της Χαμάς. Πρώτον, η ψήφος ως μορφή τιμωρίας για την διαφθορά από τη διακυβέρνηση της Φατάχ και, δεύτερον, η ψήφος υποστήριξης ενός συστηματικού αγώνα εναντίον του Ισραήλ. Επιπλέον, η Φατάχ ήταν αποδιοργανωμένη εξαιτίας εσωτερικών διαμαχών καθώς και από τις συνεχείς επιθέσεις των Ισραηλινών εναντίον της, έτσι που η Χαμάς κατάφερε να αυξήσει τον αριθμό των βουλευτών της πολύ πιο πάνω από το...
Το ελευθεριακό σχολείο Paideia ιδρύθηκε το 1978 στην επαρχιακή πόλη Μέριδα της Ισπανίας και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Μετά από επισκέψεις συντρόφων και συντροφισσών στο σχολείο, προέκυψαν εκδηλώσεις και ενημερωτικό έντυπο υλικό. Ακολουθούν αποσπάσματα από τα βιβλία της συλλογικότητας Paideia «Paideia: 25 anos de educacion libertaria και Paideia: Escuela Libre»(«Paideia: 25 χρόνια ελευθεριακής εκπαίδευσης και Paideia: Ελεύθερο Σχολείο») τα οποία βρίσκονται στο έντυπο που αναγράφεται στο τέλος τους κειμένου.
«Η φιλοσοφία που διέπει το Ελεύθερο Σχολείο «Παιδεία» είναι μια αναρχική φιλοσοφία που υπερασπίζεται πρώτα απ’ όλα μια ηθική της αναρχίας. Σκοπό έχει τη δημιουργία ενός τύπου ανθρώπου, που μέσα...
Με αφορμή μια βιβλιοκριτική
Αν και το κείμενο αυτο γράφτηκε στις 11/6/2007 (δημοσιεύτηκε τότε στον παγκόσμια πολυγλωσσικό αναρχικό κομμουνιστικό δικτυακό τόπο http://www.anarkismo.net), αισθάνομαι ότι τα όσα αναφέρονται εξακολουθούν να ισχύoυν και γι’ αυτό το αναδημοσιεύω.
Στο τεύχος 10 (Β’ Περίοδος - Μάρτης 2007) της (πρώην πλέον) εφημερίδας της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης (ΕΣΕ) «Επί τα Πρόσω», δημοσιεύτηκε τετρασέλιδη κριτική σε τρία βιβλία που κυκλοφόρησαν το τελευταίο διάστημα από ισάριθμους εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα, με αντικείμενο την ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και της Επανάστασης. Τα βιβλία αυτά είναι του Anthony Beevor «Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος 1936-1939» από τις εκδόσεις Γκοβόστη, του Gabriel
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

