Από συντρόφους της Librairie Anarchiste L’Insoumise, μάθαμε για τον θάνατο της Anna Delso (πρώην Ana Camillo Garcia), μια από τις τελευταίες ακτιβίστριες των Mujeres Libres του 1936 στην ελευθεριακή Ισπανία.
Πέθανε στις 28 Μάη 2020 στο Μόντρεαλ σε ηλικία 97 ετών.
Γεννήθηκε στις 20 Οκτώβρη 1922 στο Andujar της επαρχίας Jaén, στην Ισπανία. Υπήρξε αναρχική αγωνίστρια στην Ισπανία και στη συνέχεια στον Καναδά, σε ολόκληρη τη ζωή της.
Η Ana Delso εντάχθηκε στην αναρχική ομοσπονδία γυναικών Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες) σε ηλικία 15 ετών στη Μαδρίτη και κάποιο διάστημα ήταν ομοσπονδιακή γραμματέας. Μετά την ήττα και την επικράτηση του Φράνκο, πέρασε στη Γαλλία παράνομα όπου συμμετείχε στην Αντίσταση επί δώδεκα χρόνια.
Στο Μόντρεαλ του Καναδά, εγκαταστάθηκε το 1951 με τον σύζυγό της Dionisio Delso de Miguel, και την κόρη τους Vida. Εργάστηκε 26 χρόνια στη βιομηχανία ενδυμάτων. Ως μαχητικό μέλος του Διεθνούς Συνδικάτου Γυναικών Εργαζομένων Ιματισμού (UIOVD), μπήκε στη μαύρη λίστα των εργοδοτών.
Ταυτόχρονα, ήταν ενεργή μέσα από την τοπική ομάδα του Μόντρεαλ της CNT (που αποτελείτο από Ισπανούς εξόριστους αναρχοσυνδικαλιστές). Ήταν, επίσης, ενεργή επί τριάντα χρόνια στο φεμινιστικό, ειρηνιστικό και αναρχικό κίνημα.
Έγραψε την αυτοβιογραφία της με τίτλο “Three Hundred Men And I: Printing a Revolution” (“Τριακόσιοι Άντρες και Εγώ: Αποτυπώνοντας μια Επανάσταση”), που κυκλοφόρησε το 1989 από τον εκδοτικό La Full Moon, με πρόλογο της Martha Ackelsberg, σήμερα δυστυχώς εξαντλημένη, αν και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.
Το 2011, η αναρχική ομάδα “La Sociale” του Μόντρεαλ της έπλεξε το εγκώμιο και την τίμησε με μια αναμνηστική αφίσα για τις Mujeres Libres και με αφορμή τα 90 της χρόνια (στη φωτογραφία).
Περισσότερα για την Anna Delso μπορούν να βρεθούν στους συνδέσμους:
https://maitron.fr/spip.php?article153893
http://gimenologues.org/spip.php?article485
*Πηγή: Librairie anarchiste L’Insoumise. Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.
...Το 1873 γεννήθηκε η Maria Isidorovna Goldsmith στη Ζυρίχη. Ρωσικής καταγωγής. Συνεργάστηκε με πολλές αναρχικές εφημερίδες και περιοδικά που κυκλοφόρησαν στη Γενεύη.
Μετακόμισε κάποια στιγμή στη Γαλλία και στο Παρίσι σπούδασε Φυσικές Επιστήμες και Ζωολογία. Μετέφρασε την “Ηθική” του Κροπότκιν και συνεργάστηκε με τους Temps Nouveaux (“Νέοι Καιροί”) και το περιοδικό “Plus-loin.”
Στη δεκαετία του 1920 συνδέθηκε και συνεργάστηκε με την αναρχοκομμουνιστική εφημερίδα “Delo Truda”, που ιδρύθηκε από βετεράνους της ρωσικής και ουκρανικής επανάστασης που εξορίστηκαν στο Παρίσι. Οι Nestor Makhno, Petr Arshinov, Ida Mett, Maria Goldsmith και άλλοι υπήρξαν μέλη αυτής της ομάδας.
Αυτοκτόνησε στο Παρίσι στις 11 Γενάρη...
Εδώ είναι η πρώτη γαλλική έκδοση του βιβλίου του Peter Arshinov «Ιστορία του Μαχνοβίτικου Κινήματος».
Ο Arshinov, Ρώσος αναρχικός, συμμετείχε στομαχνοβίτκο κίνημα. Συναντήθηκε με τον Μαχνό Μάχνο για πρώτη φορά στη φυλακή πριν από την Επανάσταση τιυ 1917. Το 1919 ο Arshinov επανενώθηκε με τον Μάχνο και έγινε συντάκτης της εφημερίδας του κινήματος «Δρόμος προς την Ελευθερία». Ο Arshinov άρχισε να γράφει την επίσημη ιστορία του κινήματος το 1920 «μεταξύ των μαχών». Δυστυχώς, το σχέδιο του χειρόγραφου καταστράφηκε τέσσερις φορές, αλλά και μεγάλο μέρος του προσωπικού του αρχείου κατασχέθηκε από τη σοβιετική μυστική αστυνομία.
Ο Arshinov τελείωσε τελικά την ιστορία...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018