
IAN BIRCHALL*
Ο Γάλλος σοσιαλιστής στοχαστής Daniel Guérin έζησε μια ζωή εξαιρετικής πολιτικής δέσμευσης, από τους αντιφασιστικούς και αντιαποικιακούς αγώνες μέχρι την πρωτοποριακή του υπεράσπιση της απελευθέρωσης των ομοφυλοφίλων. Τα γραπτά και τα αρχεία του Guérin πρέπει να αποτελέσουν ακρογονιαίο λίθο για τη σύγχρονη Αριστερά.
Ο Γάλλος σοσιαλιστής Daniel Guérin ήταν ένας από τους πιο ενδιαφέροντες πολιτικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα. Συμμετείχε ενεργά σε αγώνες για δικαιοσύνη και ισότητα, και πολλά από τα έργα του παραμένουν εξακολουθούν να συνομιλούν με την εποχή μας.
Ο Guérin συμμετείχε στην αντίσταση στη ναζιστική κατοχή της Γαλλίας και δραστηριοποιήθηκε κατά της γαλλικής αποικιακής κυριαρχίας στην Αφρική και την Ασία όταν φαινόταν παντοδύναμη. Ήταν πρωτοπόρος της απελευθέρωσης των ομοφυλοφίλων όταν ήταν μια περιθωριακή, στιγματισμένη υπόθεση, ακόμη και μέσα στους αριστερούς κύκλους. Ο ίδιος προσπάθησε επίσης να προωθήσει τον διάλογο μεταξύ διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων της Αριστεράς, του μαρξιστικού και του αναρχικού, αντί να προωθεί μια παράδοση πάνω από όλες τις άλλες.
Η αξιοσημείωτη ιστορία της πολιτικής και πνευματικής δράσης του Guérin, την οποία μπορούμε μόνο να συνοψίσουμε εδώ, είναι γεμάτη σημαντικά μαθήματα για το σοσιαλιστικό κίνημα του σήμερα. Το έργο του Guérin αξίζει να βρει μια νέα γενιά αναγνωστών που θα μπορούν να πιάσουν το νήμα των αγώνων στους οποίους συμμετείχε.
Στο… κρεβάτι με την εργατική τάξη
Ο Guérin γεννήθηκε το 1904 σε μια εύπορη οικογένεια στο Παρίσι. Ταλαντούχος συγγραφέας, αρχικά φιλοδοξούσε να κάνει λογοτεχνική καριέρα και δημοσίευσε δύο μυθιστορήματα ως νέος. Είχε ήδη συναντήσει τις σοσιαλιστικές ιδέες ως φοιτητής, αλλά υπήρχαν δύο παράγοντες που καθόρισαν την εξέλιξή του.
Πρώτον, ήταν ομοφυλόφιλος. Αυτό τον αποξένωσε από το οικογενειακό του υπόβαθρο, αλλά σηματοδότησε επίσης το γεγονός ότι μέσω μιας σειράς ερωτικών συνδέσμων ήρθε σε επαφή με νεαρούς Παριζιάνους εργάτες. Όπως είπε πολλά χρόνια αργότερα «ήταν στο κρεβάτι μαζί τους που ανακάλυψα την εργατική τάξη, πολύ περισσότερο από ό,τι μέσα από τα μαρξιστικά γραπτά».
Ήταν μια προκλητική δήλωση, και όχι εντελώς αληθινή — ο Guérin διάβαζε ευρέως και εντατικά. Ωστόσο, υπογραμμίζει τη σημασία της άμεσης εμπειρίας στην ανάπτυξή του.
Ακολούθησε η απόφαση να ταξιδέψει στις γαλλικές αποικίες. Πήγε πρώτα στον Λίβανο και μετά στην Ινδοκίνα. Εκείνη την εποχή, η Γαλλία εξακολουθούσε να έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη αποικιακή αυτοκρατορία στον κόσμο, καλύπτοντας σχεδόν το ένα δέκατο της παγκόσμιας έκτασης και το 5% του πληθυσμού της.
Οι περισσότεροι πίστευαν ότι τα πράγματα θα παραμείνουν έτσι. Το 1931, η γαλλική κυβέρνηση πραγματοποίησε μια τεράστια αποικιακή έκθεση. Ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε ότι «ο αποικισμός είναι το μεγαλύτερο γεγονός της ιστορίας ... Η λαβή μας στον κόσμο γίνεται όλο και πιο σφιχτή κάθε μέρα». Εκείνοι, όπως ο Guérin, που πίστευαν ότι η αποικιοκρατία δεν θα έπρεπε να επιβιώσει ήταν μια περιθωριακή μειονότητα, αλλά έμελλε να αποδειχθεί ότι είχαν δίκιο.
Στον Λίβανο και την Ινδοκίνα, είδε την άγρια βαρβαρότητα στην οποία βασιζόταν η γαλλική αποικιοκρατία: την τρομερή φτώχεια των αυτόχθονων κατοίκων και τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές αντιμετώπιζαν κάθε εξέγερση με σκληρή καταστολή. Απέκτησε, επίσης, επαφές με μερικούς από αυτούς, κομμουνιστές και τροτσκιστές, που οργανώνονταν ενάντια στη γαλλική κυριαρχία. Όταν επέστρεψε...

Στις 5 Νοέμβρη 1954 γεννήθηκε στο Las Piedras της Ουρουγουάης, ο Fernando «Pata» Diaz. Γραφίστας, συνδικαλιστής και μέλος της Resistencia Libertaria (RL - Ελευθεριακή Αντίσταση), της κύριας πολιτικής έκφρασης του οργανωμένου αναρχισμού στην Αργεντινή κατά τη δεκαετία του '70.
Ο «Pata» εισήλθε στο κοινωνικό κίνημα σε πολύ νεαρή ηλικία ξεκινώντας τη δράση του στο ROE (Resistencia Obrero Estudiantes - Αντίσταση Εργατών Σπουδαστών).
Με την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ουρουγουάη, μετανάστευσε στην Αργεντινή, μαζί με τη συναδέλφισσά του Eva Nieto, αδελφή του ονομαστού αγωνιστή της FAU (Αναρχική Ομοσπονδία Ουρουγουάης), Heber Nieto, που σκοτώθηκε από τάγματα θανάτου.
Στην Αργεντινή άρχισε να εργάζεται...

Στις 29 Οκτώβρη 1937 δολοφονήθηκε στο Alto do Acebo, στο Lugo της Γαλικίας, ο Emilio Novas Naya.
Αναρχοσυνδικαλιστής, σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε στην Κούβα όπου συνειδητοποιήθηκε συνδικαλιστικά. Εκεί συνελήφθη και απελάθηκε στην Ιβηρική Χερσόνησο, στις αρχές της Β' Δημοκρατίας.
Σεφ στο επάγγελμα, μέλος της CNT. Αρκετά ενεργός στις αγροτικές οργανώσεις της CNT στην περιοχή της A Coruña, συμμετείχε στη δημιουργία της Περιφερειακής Ομοσπονδίας Αγροτών του San Pedro de Nos, τον Ιούλη του 1932. Συνεργάστηκε με τις εφημερίδες της CNT «Solidaridad Obrera» («Εργατική Αλληλεγγύη») και «Solidaridad» («Αλληλεγγύη»).
Για την επαναστατική του δράση, συνελήφθη και εξέτισε ποινή στη φυλακή του Μπούργκος,...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

