
Βγαίνω από την κρυψώνα μου στο φως που πέφτει από ψηλά, μα πίσω από την πλάτη της, χωρίς να με βλέπει. Καθώς γλιστράω ξυστά από δίπλα της, μου 'ρχεται αυτή η έντονη γυναικεία ευωδιά, αυτό το μεθυστικό μείγμα από λεβάντα και εκκρίσεις, αυτό το σταυροδρόμι μεταξύ ουρανού και γης, κόλασης και παραδείσου, που μέσα σε μια στιγμή μας συνεπαίρνει και μας ανασταίνει. Γεμίζω τα ρουθούνια μου και την παρατηρώ από κοντά.
Μια χλιαρή φωνή:
— Σε μεθάει η περίοδος, άνθρωπέ μου;
Γυρνάει αργά προς το μέρος μου, με μαύρα λαμπερά μάτια.
Εγώ εμβρόντητος:
— Η μυρωδιά σου...
— Είναι η μυρωδιά των ευτελών πραγμάτων: της κοπριάς που ανασκαλεύεται, των εκκρίσεων του σώματος, του αίματος, της μελαγχολίας».
Στα μέσα της δεκαετίας του '90, κάνει την εμφάνισή της στην Ιταλία μία ομάδα «σαμποτέρ των ΜΜΕ» που υπογράφει με το όνομα «Luther Blisset». Ο «Luther Blisset» διασπείρει ψευδείς ειδήσεις παρασύροντας σε κολοσσιαίες γκάφες έγκυρες εφημερίδες και περιοδικά, κάνει ακτιβισμό στο ίντερνετ, αρθρογραφεί, εκδίδει ένα βιβλίο, παραπλανεί τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Μεγάλες εφημερίδες και περιοδικά όλης της Ευρώπης ασχολούνται με το φαινόμενο και οι εικασίες πέφτουν βροχή: πίσω από την υπογραφή αυτή κρύβεται μια ομάδα καθηγητών του Πανεπιστημίου Μπο-λόνια, μια ομάδα χάκερ ή ο Ουμπέρτο Έκο, τα κείμενα και οι ιδέες του οποίου παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με εκείνα του «Luther Blisset».
Ο «Εκκλησιαστής» είναι η τελευταία συγκλονιστική εκδοτική εμφάνιση του «Luther Blisset», με ένα βλάσφημο και συναρπαστικό μυθιστόρημα, ένα «θρησκευτικό θρίλερ»!
Σε μια εποχή ρημαγμένη από τους θρησκευτικούς πολέμους, ένας φοιτητής θεολογίας επιλέγει το στρατόπεδο των αιρετικών και των απόκληρων.
Απέναντί του ένας κυνηγός αιρετικών και ανάμεσά τους, σαν σκακιέρα, μια από τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές της Ευρώπης. Ένα παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσεως, όπου όλα επιτρέπονται στο κυνήγι μιας νίκης που το νόημά της παραμένει μυστηριώδες μέχρι το τέλος.
«Luther Blisset» είναι, όπως είπαμε, ένα όνομα που εμφανίστηκε στην Ευρώπη κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990, μέσα από τις πιο περίεργες καταστάσεις και περιστάσεις, ω υπογραφή κειμένων και έργων με άκρως ανατρεπτικό περιεχόμενο και χαρακτήρα.
Ο άγνωστος σε μας συγγραφέα του «Εκκλησιαστή» επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτό ακριβώς το όνομα γιατί –όπως γράφει και ο ίδιος– «είναι ωραίο να είναι κανείς ανώνυμα διάσημος», ακολουθώντας και το ρηθέν υπό Φρειδερίκου Νίτσε «Τι σημασία έχω εγώ»!
Το βιβλίο είναι αρκετά ογκώδες, 837 σελίδες συνολικά. Αποτελείται από τον Πρόλογο, τρία Μέρη –τα οποία αποτελούνται με τη σειρά τους από 29, 43 και 45 ολιγοσέλιδα κεφάλαια έκαστο– και τον Επίλογο.
«Σας υποσχέθηκα να μην ξεχάσω. Σας διέσωσα ακέραιους στη μνήμη.
Θέλω να τα κρατήσω όλα σφιχτά, από την αρχή, τις λεπτομέρειες, τις περιστάσεις, τη ροή των γεγονότων. Προτού η απόσταση θαμπώσει το βλέμμα που στρέφεται στο παρελθόν, προτού αμβλύνει τη φασαρία από τις φωνές, τα στρατεύματα, το γέλιο, τις κραυγές. Ωστόσο, μόνο η απόσταση επιτρέπει να ανατρέξω ξανά σε μια πιθανή αρχή….
…Ένα σημείο εκκίνησης. Μνήμες που ανασυνθέτουν τα θραύσματα μιας εποχής» αναφέρεται αινιγματικά στον Πρόλογο.
* Η ελληνική μετάφραση είναι της Χρυσής Κακατσάκη και οι διορθώσεις και η γλωσσική επιμέλεια των Γιώργου Αριστηνού και Ράνιας Αν. Νίκα.

Στις 26 Νοεμβρίου 1920, πριν από 101 χρόνια, εκτελέστηκε ο Simón Karetnik, μια φυσιογνωμία του ουκρανικού αναρχισμού και μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές της Makhnovtchina (Μαχνοβτσίνα). Προσέγγισε τον αναρχισμό σε ηλικία μόλις 15 ετών. Με την έκρηξη της Ουκρανικής Επανάστασης (Makhnovtchina) το 1918, υπό τη Ρωσική Επανάσταση, εντάχθηκε αμέσως στο στρατό των μαχνοβιτών και έγινε ένας από τους κορυφαίους διοικητές, σε ηλικία μόλις 26 ετών.
Κατά τη διάρκεια της Makhnovtchina, απελευθερώθηκαν μεγάλες εκτάσεις γης, διευκολύνοντας τη διαμόρφωση ενός αγροτικού συνεταιριστικού συστήματος, συνενώνοντας τις κύριες πόλεις και τις αγροτικές κοινότητες της περιοχής, ένα σχέδιο που περιλάμβανε χιλιάδες αγροτικές οικογένειες.
Ο...

Η χειρόγραφη αναρχική εφημερίδα, εμφανίστηκε στις 6 Απρίλη 1920, με τον τίτλο «Διωκόμενη Nabat» («Persecuted Nabat»). Δημιουργήθηκε από την οργάνωση Nabat στην Ουκρανία, κατά τη διάρκεια μιας απαγόρευσης εκδόσεων που επέβαλαν οι Μπολσεβίκοι.
Πολλά καταρτισμένα ιδεολογικά και πολιτικά μέλη της Nabat συμμετείχαν, επίσης, ως προπαγανδιστές στο Μαχνοβίτικο κίνημα κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου. Ένα από τα «άρθρα» της χειρόγραφης αυτής αναρχικής εφημερίδας διαψεύδει τις φήμες που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή για τον θάνατο του Μάχνο.
Ένα παρόμοιο χειρόγραφο τεύχος «κυκλοφόρησε» από τα φυλακισμένα μέλη της Nabat στο Εκατερίνμπουργκ στις 19 Αυγούστου 1919, μέσα στη φυλακή, με τον τίτλο «Nabat...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

