Eλιζέ Ρεκλύ, Γιατί είμαστε αναρχικοί;

Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχική Θεωρία

06 Μάι 2025

 

 

*Σημείωση Μεταφραστή: Ο Ελυζέ Ρεκλύ (Élisée Reclus) ήταν μέλος της Πρώτης Διεθνούς, καθώς και της ομοσπονδίας της Γιούρα της Ελβετίας, μαζί με τους Κροπότκιν και Γκρεβ συμμετείχε στην εφημερίδα La Revolte (Η Εξέγερση). Σε αυτό το κείμενο του 1889 εξηγεί τους λόγους που παραμένει αδιαπραγμάτευτα Αναρχικός .

Οι λίγες γραμμές που ακολουθούν δεν αποτελούν πρόγραμμα. Ο μόνος σκοπός τους είναι να εξηγήσουν τη χρησιμότητα της επεξεργασίας ενός σχεδίου προγράμματος που θα υποβαλλόταν στη μελέτη, τις παρατηρήσεις και τις επικρίσεις όλων των κομμουνιστών επαναστατών.

Ίσως, ωστόσο, περιέχουν μία ή δύο σκέψεις που θα μπορούσαν να βρουν τη θέση τους στην πρόταση για την οποία σας συζητώ.

Είμαστε επαναστάτες γιατί θέλουμε δικαιοσύνη και γιατί βλέπουμε την αδικία να βασιλεύει παντού γύρω μας. Τα προϊόντα της εργασίας κατανέμονται σε αντίστροφη αναλογία με την εργασία. Ο αδρανής έχει όλα τα δικαιώματα, ακόμα και αυτό να λιμοκτονεί τον συνάδελφό του, ενώ ο εργάτης δεν έχει παρά το δικαίωμα να πεθαίνει από την πείνα στη σιωπή: φυλακίζεται όταν είναι ένοχος για την απεργία. Οι άνθρωποι που αποκαλούν τους εαυτούς τους ιερείς προσπαθούν να καλλιεργήσουν την πίστη στα θαύματα έτσι ώστε η θεολογία να μπορεί να τους υποδουλώσει. Οι άνθρωποι που ονομάζονται βασιλιάδες ισχυρίζονται ότι κατάγονται από έναν παγκόσμιο δάσκαλο για να γίνουν κύριοι με τη σειρά τους. Άνθρωποι οπλισμένοι από αυτούς κόβουν και πυροβολούν όπως θέλουν. Οι άνθρωποι με τις μαύρες ρόμπες που αυτοαποκαλούνται κατ' εξοχήν δικαιοσύνη καταδικάζουν τους φτωχούς, αθωώνουν τους πλούσιους, συχνά πουλώντας καταδίκες και αθωώσεις. Οι έμποροι μοιράζουν δηλητήριο αντί για φαγητό. Ο σάκος με τα χρυσά νομίσματα είναι ο κύριος, και αυτός που το κατέχει έχει στην εξουσία του τη μοίρα των άλλων ανθρώπων. Όλα αυτά μας φαίνονται αδιανόητα και θέλουμε να τα αλλάξουμε. Απέναντι στην αδικία κάνουμε έκκληση στην επανάσταση.

Αλλά, μας λένε, «η δικαιοσύνη δεν είναι παρά μια λέξη, μια καθαρή σύμβαση». «Αυτό που υπάρχει είναι δικαίωμα του ισχυρού!» Λοιπόν, αν συμβαίνει αυτό, δεν είμαστε λιγότερο επαναστάτες ως αποτέλεσμα. Ένα από τα δύο πράγματα είναι αλήθεια: είτε η δικαιοσύνη είναι το ανθρώπινο ιδανικό και, σε αυτή την περίπτωση, το απαιτούμε για όλους. Διαφορετικά, η δύναμη από μόνη της κυβερνά τις κοινωνίες και, στην περίπτωση αυτή, θα χρησιμοποιήσουμε βία εναντίον των εχθρών μας. Είτε η ελευθερία των ίσων, είτε ο νόμος του τάλιον (Σημείωση Μεταφραστή: οφθαλμός αντί οφθλαμού).

Γιατί όμως να βιαστείτε, λένε όλοι όσοι που αντί να παραιτηθούν από την ρεφορμιστική υποκριτική, περιμένουν όλη να έρθει η ώρα. Η αργή εξέλιξη των πραγμάτων τους αρκεί, η επανάσταση τους τρομάζει. Μεταξύ αυτών και εμάς, η ιστορία έχει πάρει την απόφασή της. Καμία πρόοδος, είτε μερική είτε γενική, δεν επιτυγχάνεται με απλή, ειρηνική εξέλιξη. Γίνεται πάντα με ξαφνική επανάσταση. Εάν το έργο της προετοιμασίας γίνεται αργά στο μυαλό, η υλοποίηση των ιδεών πραγματοποιείται απότομα: η εξέλιξη ολοκληρώνεται στον εγκέφαλο και είναι τα χέρια που κάνουν την επανάσταση.

Και πώς να πραγματοποιηθεί αυτή η επανάσταση που βλέπουμε να ετοιμάζεται σιγά -σιγά στην Κοινωνία, τον ερχομό της οποίας βοηθάμε με όλες μας τις προσπάθειες; Μήπως ομαδοποιούμε τους εαυτούς μας σε σώματα υποταγμένα το ένα...

Περισσότερα …