Οι εκλογές για την ηγεσία της United Workers Union (UWU - Ενωτική Ένωση Εργαζομένων (και γιατί στην πραγματικότητα δεν είχαν μεγάλη σημασία)
Τον περασμένο Ιούνιο, η United Workers Union (UWU) ολοκλήρωσε μια έντονα αμφισβητούμενη εκλογική αναμέτρηση για το Εθνικό της Συνέδριο. Η UWU είναι ένα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, με 150.000 μέλη σε δεκάδες κλάδους, όπως η αποθήκευση, η φιλοξενία, η φροντίδα ηλικιωμένων και η προσχολική εκπαίδευση.
Δύο εκλογικά ψηφοδέλτια παρουσιάστηκαν στα μέλη. Το «United for You», με επικεφαλής την πρόεδρο του συνδικάτου Jo Schofield, κατέληξε να κερδίσει με μικρή πλειοψηφία. Ωστόσο, αντιμετώπισε σοβαρή πρόκληση από μια ομάδα που αυτοαποκαλούνταν «Members First».
Η «Members First» διεξήγαγε μια επιδέξια εκστρατεία και ορισμένα από τα μηνύματά του ακουγόταν αρκετά καλά: Λιγότερη έμφαση στο Labor Party (Εργατικό Κόμμα), καμία παρασκηνιακή συμφωνία χωρίς την παρουσία των αντιπροσώπων και περισσότερα χρήματα για τα απεργιακά ταμεία και τους οργανωτές.
Ωστόσο, παρά το όνομά του και ό,τι ισχυρίστηκαν ορισμένοι από την Αριστερά κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, το «Members First» δεν ήταν κίνημα της βάσης. Το ψηφοδέλτιο ήταν έργο του εθνικού γραμματέα της UWU, Tim Kennedy, και συγκροτήθηκε με ελάχιστη συμμετοχή των μελών.
Οι εκλογές, λοιπόν, αποτέλεσαν μια διαμάχη μεταξύ φατριών της συνδικαλιστικής ηγεσίας και των τμημάτων του Εργατικού Κόμματος με τα οποία ευθυγραμμίζονται.
Δύο πλευρές, το ίδιο νόμισμα
Η UWU ιδρύθηκε το 2019 ως συγχώνευση της National Union of Workers (NUW - Εθνική Ένωση Εργαζομένων και της United Voice (UV). Οι δυνάμεις πίσω από τα δύο εκλογικά ψηφοδέλτια μπορούν να ανιχνευθούν στα ξεχωριστά συνδικάτα.
Το «United for You» εκπροσώπησε την πτέρυγα της UV. Η προεκλογική εκστρατεία της συνέχισε την παράδοση της φράξιας τους να δίνει προτεραιότητα στην πολιτική άσκηση πίεσης έναντι της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με το μοντέλο της, ο συνδικαλισμός είναι ένα είδος «υπηρεσίας» στην οποία εγγράφονται τα μέλη: νομικές συμβουλές και άλλα προνόμια παρέχονται από το προσωπικό του συνδικάτου σε αντάλλαγμα για τις συνδρομές.
Η NUW, από την άλλη πλευρά, έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην παραδοσιακή συνδικαλιστική οργάνωση, σε κλάδους όπως η αποθήκευση, ο εφοδιασμόες και η παραγωγή τροφίμων. Η ηγεσία της εκστρατείας «Members First» προήλθε από την παράταξη της NUW, και οι προεκλογικές υποσχέσεις τους -περισσότεροι οργανωτές, υποστήριξη προς τους εκπροσώπους, περιστασιακές σοβαρές απεργίες- αντανακλούν τις δικές τους προτεραιότητες.
Η προσέγγιση της NUW και οι υποσχέσεις της «Members First» μπορεί να φαίνονται αρκετά καλές με την πρώτη ματιά. Ωστόσο, οι δύο στρατηγικές δεν απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους όσο φαίνεται.
Η ενδυνάμωση των μελών που υποσχέθηκε η «Members First» ήταν εξαιρετικά περιορισμένη και επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στη «διαφάνεια». Ακόμη και τα υποσχεθέντα απεργιακά ταμεία αποτελούσαν ένα μικρό μέρος των πραγματικών πόρων του συνδικάτου. Τα μέλη δεν συμμετείχαν σε δημοκρατικές δομές στο πλαίσιο της εκστρατείας, και πολύ λίγα παρευρέθηκαν σε προεκλογικές εκδηλώσεις.
Το «Members First» δεν ήταν παράδειγμα οργάνωσης από τη βάση, ήταν μια διαφημιστική εκστρατεία, ελεγχόμενη από την κορυφή.
Εξουσία στα απλά μέλη (rank-and-file);
Παρά τις εκατοντάδες χιλιάδες που ξοδεύτηκαν για την προεκλογική εκστρατεία και από τις δύο πλευρές, μόνο το 31% των μελών ψήφισε τελικά. Κανένα από τα δύο ψηφοδέλτια δεν κινητοποίησε τα μέλη με πραγματικά δημοκρατικό ή μαχητικό τρόπο, επειδή, τελικά, και τα δύο θέλουν να διατηρήσουν την εξουσία των αξιωματούχων και τους δεσμούς τους με το Εργατικό Κόμμα.
Το να ρίχνεις χρήματα σε μια εκλογική αναμέτρηση δεν είναι ο τρόπος για να οικοδομήσεις την εμπιστοσύνη, την αγωνιστικότητα ή τη συμμετοχή των μελών. Στη θεωρία, το «Members First» μπορεί να ήταν ένα ελαφρώς πιο αγωνιστικό ψηφοδέλτιο. Αλλά αν κατά κάποιον τρόπο είχαν καταφέρει να κερδίσουν, θα βρισκόντουσαν ακόμα στην ίδια ακριβώς θέση με τους αντιπάλους τους από το «United For You».
Χωρίς ένα πραγματικό, καλά οργανωμένο κίνημα της βάσης (rank-and-file movement) με δύναμη που να βασίζεται στους χώρους εργασίας, οι αξιωματούχοι αναγκάζονται να ισορροπούν μεταξύ των μελών, των εργοδοτών και των συντρόφων τους στο ALP (Εργατικό Κόμμα). Με όλη τη δύναμη να βρίσκεται στο πλευρό των εργοδοτών και την πίεση από την κυβέρνηση να κρατήσουν τα μέλη υπό έλεγχο, έχουν κάθε λόγο να συμβιβάζονται με άσχημες συμφωνίες.
Οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να βάλουν τα μέλη πρώτα είναι τα ίδια τα μέλη. Για να κερδίσουμε τον δημοκρατικό έλεγχο του συνδικάτου μας, πρέπει να οργανωθούμε στο επίπεδο της βάσης.
Δεν υπάρχουν άνωθεν σωτήρες
Οι εκλογές της UWU ήταν ένας αγώνας για τον έλεγχο της Εθνικής Συνέλευσης, ενός σώματος 500 μελών που στη συνέχεια εκλέγει τους υπεύθυνους της καθημερινής διοίκησης του συνδικάτου. Αντί να εκλέγονται οι εκπρόσωποι της Συνέλευσης ανά κλάδο ή χώρο εργασίας, τα μέλη ομαδοποιούνται ανάλογα με την εκλογική περιφέρεια στην οποία ζουν.
Αυτό το σύστημα σχεδιάστηκε για να εδραιώσει την εξουσία της Εκτελεστικής Επιτροπής και να αποτρέψει τη δημιουργία μιας εναλλακτικής βάσης εξουσίας μεταξύ συγκεκριμένων ομάδων εργαζομένων στο εργοστάσιο (shopfloor).
Ωστόσο, υπάρχουν ειδικές δομές για κάθε κλάδο, σε τμήματα της κάλυψης της UWU (αγροκτήματα, προσχολική εκπαίδευση, logistics κ.λπ.). Οι εκπρόσωποι και τα άλλα μέλη πρέπει να τις αξιοποιήσουν για να δημιουργήσουν δεσμούς μεταξύ τους και να διευκολύνουν τη δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Αυτές οι δομές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στρέψουν την ηγεσία προς τις πραγματικές απαιτήσεις των μελών ή να προχωρήσουν εντελώς πέρα από την ηγεσία.
Οι συνδέσεις μεταξύ των εργαζομένων που εκλέγονται από το εργοστάσιο θα αποτελέσουν τη βάση για έναν πραγματικό έλεγχο από τα μέλη. Όπου αυτές οι δομές δεν λειτουργούν δημοκρατικά, ή σε κλάδους όπως η φιλοξενία, όπου δεν υπάρχουν, πρέπει να τις οικοδομήσουμε: εργοστάσιο προς εργοστάσιο, δρόμο προς δρόμο, προάστιο προς προάστιο.
Μόνο ένα πραγματικό κίνημα της βάσης, που θα στηρίζεται σε ομάδες μελών που λειτουργούν δημοκρατικά, μπορεί να διακόψει οριστικά τους δεσμούς με το Εργατικό Κόμμα και να υιοθετήσει μαχητικές εργατικές κινητοποιήσεις. Αυτό θα ίσχυε ακόμη και αν είχε κερδίσει η «Members First».
Καμία διαμάχη μεταξύ φατριών δεν θα φέρει την αλλαγή που χρειαζόμαστε, γιατί οι σωτήρες δεν έρχονται ποτέ άνωθεν. Εμείς, τα μέλη, είμαστε το συνδικάτο. Και είναι δική μας ευθύνη να το μετατρέψουμε σε ένα μαχητικό συνδικάτο.
*Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται στο νέο τεύχος του Picket Line, εκφραστικού οργάνου της Anarchist Communist Federation. Σχετικός σύνδεσμος: https://ancomfed.org/2026/08/members-first-or-members-control/ Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης.
