19 Ιανουαρίου 2026
Στις 18 Ιανουαρίου 2025 πραγματοποιήθηκε ένα Αναρχοκομμουνιστικό Φόρουμ (Anarchist Communist Forum) στη Kathleen Syme Library στο εσωτερικό της πόλης της Μελβούρνης. Αναρχικοί και αναρχικές φιλοξένησαν εργαστήρια πάνω σε διάφορα θέματα: βιομηχανικός αγώνας, ιμπεριαλισμός, σεξισμός και πολιτική οργάνωση. Προσελκύοντας πάνω από εκατό άτομα, το Φόρουμ απέδειξε μια αναγέννηση του αναρχισμού στην Αυστραλία.
Σε μια κλειστή συνδιάσκεψη την επόμενη ημέρα, περίπου 40 μέλη τριών αναρχικών οργανώσεων με έδρα τη Μελβούρνη, το Brisbane και το Geelong ψήφισαν την ίδρυση της Αναρχοκομμουνιστικής Ομοσπονδίας (Anarchist Communist Federation – ACF). Αν και η οργάνωση εμφανίστηκε δημόσια για πρώτη φορά την Πρωτομαγιά του 2025, η δουλειά συγκρότησης επιτροπών, υιοθέτησης κοινών κειμένων και διαδικασιών και ενοποίησης της οργανωτικής δράσης ξεκίνησε εκείνο το Σαββατοκύριακο.
Η ACF είναι η πρώτη αναρχική οργάνωση που ιδρύεται στην Αυστραλία με τόσο υψηλό βαθμό κοινής πολιτικής, οράματος και σκοπού. Πιστεύαμε ότι η συνειδητή ενότητα και κατεύθυνση στον τρόπο που οργανωνόμαστε μπορεί μόνο να ενισχύσει τον αναρχισμό. Με το πρώτο συνέδριο της ACF με τίτλο «Αναρχισμός» να πλησιάζει τον Μάρτιο, ας δούμε τι έχει πετύχει η Ομοσπονδία στον πρώτο της χρόνο.
Βιομηχανικός αγώνας
Παρ’ ότι η ACF ασκεί κριτική στον συνδικαλισμό, η Ομοσπονδία αποδίδει μεγάλη σημασία στη βιομηχανική οργάνωση. Τα συνδικάτα αποτελούν τη βάση της δύναμης της εργατικής τάξης και έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως πρακτικά σχολεία σοσιαλισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ACF ακολουθεί μια στρατηγική «βάσης των μελών» (rank and file)’ παρεμβαίνοντας όπου είναι δυνατό για πιο δημοκρατικές δομές και για κινητοποίηση στη βάση των συνδικάτων.
Τα τοπικά Παραρτήματα της ACF έχουν αναπτύξει δημόσιες εκδηλώσεις όπου μπορούμε συλλογικά να καλλιεργούμε γνώσεις και δεξιότητες. Στο Brisbane και τη Μελβούρνη αυτές πήραν τη μορφή εργαστηρίων «πώς να οργανώσετε τον χώρο εργασίας σας», όπου δεκάδες άνθρωποι έμαθαν πρακτικές δεξιότητες για χαρτογράφηση, ανάπτυξη συλλογικής οργάνωσης και σύγκρουση με την εργοδοσία. Στο Geelong, τα «εργαστήρια οργάνωσης στον χώρο εργασίας» πέτυχαν παρόμοιους στόχους, αναλύοντας συλλογικά μελέτες περιπτώσεων εργατικών αγώνων και συζητώντας τους χώρους εργασίας των συμμετεχόντων για την ανάπτυξη και αναθεώρηση σχεδίων δράσης.
Τα μέλη της ACF δεν μιλούν απλώς για τη θεωρία της οργάνωσης — την εφαρμόζουν. Αν και το έργο τους δεν είναι πάντα άμεσα ορατό, αυτό οφείλεται στο ότι αντιμετωπίζουμε σοβαρά τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της εργατικής δύναμης. Η οργάνωση στο επίπεδο του χώρου εργασίας αποτελεί προτεραιότητα και τα μέλη μας υπήρξαν καθοριστικά σε αρκετούς βιομηχανικούς αγώνες και καμπάνιες συλλογικών συμβάσεων (EBA) μέσα στη χρονιά.
Τα μέλη μας έχουν δραστηριοποιηθεί ως εκλεγμένοι συνδικαλιστικοί αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι υγείας και ασφάλειας σε πολλούς κλάδους, όπως οι κατασκευές, η φροντίδα ατόμων με αναπηρία, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, οι βιβλιοθήκες, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι επιστήμες, ο δημόσιος τομέας, ο ιδιωτικός τομέας, τα χρηματοοικονομικά, τα τηλεφωνικά κέντρα και το λιανεμπόριο. Φυσικά, η οργάνωση στους χώρους εργασίας δεν περιορίζεται σε εκλεγμένες θέσεις· άλλα μέλη ηγήθηκαν οργανωτικών προσπαθειών στην κηποτεχνία, τη φιλοξενία και σε εργοστάσια.
Για να στηρίξει αυτές τις παρεμβάσεις, η ACF ξεκίνησε ευρύτερες πρωτοβουλίες συνδικαλιστικής βάσης. Η πιο χαρακτηριστική είναι το Hardhat, ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο δελτίο βάσης για εργαζόμενους στις κατασκευές. Το Hardhat έχει αποκτήσει σημαντική απήχηση και διακινείται ευρέως σε εργοτάξια σε όλο το Queensland. Συνεισφέρουν μέλη από διαφορετικά συνδικάτα και πολιτικά υπόβαθρα, συμβάλλοντας στην ανασυγκρότηση μιας δημοκρατικής και ενεργητικής κουλτούρας που αμφισβητεί σοβαρά το κατεστημένο και τα προβλήματα της γραφειοκρατικής ηγεσίας. Πλέον το Hardhat επεκτείνεται και σε άλλες Πολιτείες, ενισχύοντας τις δυνατότητες μιας αναγέννησης της βάσης σε έναν κλάδο που πλήττεται από κρατική και εργοδοτική καταστολή.
Παλαιστίνη και αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη
Δεν χρειάζεται να ειπωθεί ότι η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη αποτέλεσε κεντρικό άξονα δράσης για την ACF.
Η συμμετοχή κάθε Παραρτήματος στις καμπάνιες αντανακλούσε τις τοπικές συνθήκες. Στη Μελβούρνη, το Brisbane και το Warrnambool, σύντροφοι και συντρόφισσες συμμετείχαν τακτικά σε διαδηλώσεις και προσπάθησαν να αναπτύξουν αλληλεγγύη μέσω των συνδικάτων τους. Παρά την υποχώρηση της εθνικής καμπάνιας Unionists for Palestine, μέλη σε ορισμένους κλάδους, όπως η νοσηλευτική, πέτυχαν έναν βαθμό επιτυχίας.
Στο Geelong, οι ακτιβιστές ήταν βαθιά εμπλεκόμενοι στην τοπική οργάνωση, μιλώντας σε συγκεντρώσεις, καλώντας σε διαδηλώσεις και οργανώνοντας αιφνιδιαστικές δράσεις. Μια διαμαρτυρία σε εθνική ημέρα δράσης, που οργανώθηκε μαζί με άλλες σοσιαλιστικές ομάδες και το τοπικό τζαμί, ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί στην πόλη εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή συνδέθηκε με την ανάπτυξη καμπανιών ενάντια στην τοπική παραγωγή όπλων, καθώς το Geelong εξελίσσεται ταχύτατα σε κόμβο στρατιωτικών επενδύσεων.
Ο αντιιμπεριαλισμός δεν περιορίζεται μόνο στην Παλαιστίνη. Μέλη της ACF συμμετείχαν σε δράσεις αλληλεγγύης με συντρόφους στην Ινδονησία, υπερασπιζόμενοι αναρχικούς και διαδηλωτές που αντιμετωπίζουν κρατική καταστολή. Αντίστοιχα, κινητοποιήθηκαν σε αλληλεγγύη με το Σουδάν και ενάντια στην αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα.
Αντιφασισμός
Το τελευταίο έτος σημαδεύτηκε από τη δημόσια επανεμφάνιση της ακροδεξιάς, συμπεριλαμβανομένων νεοναζί, φασιστών, λαϊκιστών και θεωρητικών συνωμοσίας. Η «March for Australia» (M4A) παρήγαγε τις μεγαλύτερες ακροδεξιές κινητοποιήσεις των τελευταίων δέκα και πλέον ετών, με συμμετοχή μεγαλύτερη ακόμη και από το Reclaim Australia. Η επιτυχημένη αυτή συγκέντρωση ακολουθήθηκε άμεσα από φασιστικές επιθέσεις στον ιθαγενικό καταυλισμό Camp Sovereignty στη Μελβούρνη και από επιθέσεις κατά έγχρωμων ανθρώπων στο Brisbane.
Ωστόσο, αυτή η αναγέννηση της ακροδεξιάς δεν έμεινε αναπάντητη. Στο Brisbane, μέλη της ACF βοήθησαν στην ανασυγκρότηση της Campaign Against Racism and Fascism και οργάνωσαν αντισυγκεντρώσεις απέναντι στη M4A. Στη Μελβούρνη, μέλη έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του αντιφασιστικού κινήματος και στην κινητοποίηση μαζικών αντισυγκεντρώσεων. Μαζί με μέλη του Παραρτήματος του Geelong και συντρόφους της Arc Up, συγκροτήθηκε ένα σημαντικό αναρχικό μπλοκ. Σε κάθε πόλη, τα μέλη μας έπαιξαν ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση μιας μαζικής αντιφασιστικής αντίστασης με ρίζες στην εργατική τάξη.
Picket Line
Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της ACF τη χρονιά που πέρασε ήταν η κυκλοφορία της έκδοσής μας, Picket Line. Τα τέσσερα τεύχη που κυκλοφορήσαμε περιλαμβάνουν άρθρα για τον διεθνισμό, την εργατική οργάνωση, τη ριζοσπαστική ιστορία, τον κομμουνισμό και τον αντιφασισμό. Παράλληλα, ασχολούνται με σύγχρονα πολιτικά ζητήματα όπως η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, η αυστραλιανή πολεμική βιομηχανία, η στεγαστική κρίση και άλλα.
Χάρη στη δουλειά της συντακτικής μας συλλογικότητας, το Picket Line διατηρεί έναν προσιτό τρόπο γραφής και ταυτόχρονα μια εξαιρετική αισθητική. Έχει γίνει σταθερό στοιχείο στις διαδηλώσεις, διασφαλίζοντας ότι η αναρχική πολιτική έχει φωνή.
Το σημαντικότερο είναι ότι η εφημερίδα λειτουργεί ως μέσο επαφής της ACF με την εργατική τάξη και τις αναρχικές ιδέες. Μας επιτρέπει να ανοίγουμε συζητήσεις με εργαζόμενους για τα ζητήματα που τους αφορούν και βοηθά τα μέλη να εξασκούνται στον πολιτικό διάλογο.
Αναρχικό Πολιτικό Σχολείο
Μία από τις πρώτες προτεραιότητες της ACF ήταν η υιοθέτηση ενός κοινού πλαισίου πολιτικής εκπαίδευσης. Το Αναρχικό Πολιτικό Σχολείο (Anarchist Political School – APS) αναπτύχθηκε με βάση υλικό της πρώην Melbourne Anarchist Communist Group. Ένα πρόγραμμα 12 ενοτήτων εισάγει τους συμμετέχοντες σε ζητήματα που θεμελιώνουν την αναρχική ανάλυση, θεωρία και πρακτική. Θέματα όπως η αναρχική οργάνωση, ο ρόλος των συνδικάτων, η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός, καθώς και οι αγώνες γύρω από το περιβάλλον, τον ρατσισμό και τον σεξισμό καλύπτονται εκτενώς. Οι ενότητες για τη Ρωσική και την Ισπανική Επανάσταση ολοκληρώνουν το σχολείο.
Τα μαθήματα του APS διεξάγονταν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους στο Brisbane και το Geelong, ενώ μόνο στη Μελβούρνη προσφέρθηκαν σε τέσσερις διαφορετικές τοποθεσίες, φέρνοντας εκατοντάδες ανθρώπους σε επαφή με το πρόγραμμα. Πέρα από τις υπάρχουσες έδρες μας, μαθήματα ξεκίνησαν αργότερα και στο Sydney και το Warrnambool.
Ξεκινήσαμε επίσης ένα διαδικτυακό APS, με απρόσμενες συνέπειες. Αρχικά προοριζόταν για επαφές από την περιφέρεια της Αυστραλίας και για όσους έχασαν μαθήματα. Ωστόσο, προσέλκυσε και σημαντικό αριθμό διεθνών συμμετεχόντων, από χώρες όπως η Ελβετία, η Ρουμανία και το Καζακστάν. Ισχυρή παρουσία συμμετεχόντων από την Aotearoa (Νέα Ζηλανδία) εργάζεται πλέον για τη δημιουργία αναρχοκομμουνιστικών ομάδων στο Tāmaki Makaurau (Auckland) και στο Whanganui-a-tara (Wellington).
Με τη διάθεση του υλικού του APS, ομάδες σε άλλες πόλεις, Πολιτείες και χώρες μπορούν πλέον να διοργανώνουν μαθήματα μόνες τους, παρέχοντας ένα ισχυρό εργαλείο για την ανάπτυξη της αναρχοκομμουνιστικής πολιτικής.
Διεθνής ανάπτυξη
Ο διεθνισμός αποτελεί πυρήνα της αναρχικής πολιτικής. Αυτό σημαίνει όχι μόνο αλληλεγγύη στους διεθνείς αγώνες, αλλά και την ανάπτυξη ενεργών δεσμών με συντρόφους στο εξωτερικό. Συμμετέχουμε έτσι στον Διεθνή Συντονισμό Οργανωμένου Αναρχισμού (International Co-ordination of Organised Anarchism – ICOA) μαζί με οργανώσεις από τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη, τις ΗΠΑ, την Ελβετία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Τουρκία και την Κορέα. Διατηρούμε επίσης στενή επαφή με αναρχικούς στην Ινδονησία και τη Σουηδία.
Μέλη αρκετών από αυτές τις οργανώσεις έχουν μεταφράσει τμήματα του APS και άρθρα από το Picket Line. Αντίστοιχα, μέλη μας έχουν μεταφράσει κείμενα στα ελληνικά, ινδονησιακά, γαλλικά και ιταλικά, ενισχύοντας τον διεθνή διάλογο στη θεωρία και την πράξη.
Ανάπτυξη της οργάνωσης
Καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου χρόνου, η ACF συμμετείχε σε πολλές ακόμη καμπάνιες. Τα μέλη μας οργανώνουν και συμμετέχουν στον αγώνα για τα δικαιώματα των τρανς, για την κλιματική δικαιοσύνη, σε αλληλεγγύη με ιθαγενείς αγώνες και σε απεργιακές φρουρές δίπλα σε άλλους εργαζόμενους. Δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στην ανασυγκρότηση της Πρωτομαγιάς ως συμβόλου εργατικής κουλτούρας και πολιτικής, σχηματίζοντας ένα ιδιαίτερα δυναμικό μπλοκ στη περσινή συγκέντρωση της Μελβούρνης. Όλα αυτά έθεσαν τη βάση για επέκταση, καθώς προετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε Παράρτημα στο Σίδνεϊ.
Η οργάνωσή μας επιδιώκει τα μέλη να εξελίσσονται συνεχώς σε γνώσεις, δεξιότητες, αυτοπεποίθηση και σχέσεις μεταξύ τους. Τα μέλη συμμετέχουν τακτικά σε εσωτερική εκπαίδευση και προσπαθούμε να εναλλάσσουμε καθήκοντα και ευθύνες. Παρ’ ότι ορισμένοι αναρχικοί απορρίπτουν την τυπική οργάνωση, τους ρόλους και τις ευθύνες, εμείς αναγνωρίζουμε ότι ο καλύτερος τρόπος να αποφευχθούν «προβλήματα ηγεσίας» είναι η ανάπτυξη των δυνατοτήτων όλων.
Η ένταξη στην ACF απαιτεί την ολοκλήρωση του APS, δέσμευση σε εσωτερική και εξωτερική πολιτική δουλειά και μια βασική κατανόηση της πολιτικής μας. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε οργάνωση «στα χαρτιά», και η συμμετοχή προϋποθέτει ουσιαστική δέσμευση. Παρ’ όλα αυτά, η προσέγγισή μας στην ανάπτυξη και τη στρατολόγηση έχει οδηγήσει σε σταθερή αύξηση μελών σε όλα τα Παραρτήματα.
Πολιτικά διδάγματα
Φυσικά, δεν ήταν όλα ομαλά. Η οικοδόμηση μιας αναρχοκομμουνιστικής οργάνωσης είναι κάτι νέο στην ήπειρο και δεν υπήρχε εκτενής αγγλόφωνη βιβλιογραφία να μας καθοδηγήσει. Έτσι, σχεδόν ό,τι έκανε η ACF ήταν πρωτόγνωρο. Άλλο οι αρχές και άλλο η πράξη. Η εξεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην ομοσπονδιακή αυτονομία και τον κεντρικό συντονισμό είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία.
Κάποιες φορές αργήσαμε να ανταποκριθούμε σε πολιτικά ζητήματα, καθώς προσπαθούσαμε να αναπτύξουμε διαδικασίες που να διευκολύνουν τη συζήτηση όλων των μελών — η δημοκρατία απαιτεί πολλή δουλειά. Δεδομένου ότι η ACF συγκροτήθηκε από τρεις ήδη υπάρχουσες οργανώσεις, η ενοποίηση χρειάστηκε χρόνο. Τα Παραρτήματα είχαν διαφορετικές συνήθειες, πρακτικές και πληθώρα κειμένων. Η δημιουργία μιας ενιαίας Ομοσπονδίας σημαίνει ότι τα μέλη δεν επαναλαμβάνουν δουλειά που έχει ήδη γίνει, αλλά απαιτεί διαβούλευση και διάλογο. Η διαδικασία θεωρητικής και στρατηγικής ενοποίησης παραμένει ανοιχτή.
Πιστεύουμε ότι οι ιδέες μας επιβεβαιώνονται στην πράξη. Η εμπειρία μας με τον φεντεραλισμό απέδειξε ότι μπορούμε να συντονίζουμε σύνθετες οργανώσεις «από τα κάτω». Μη κυνηγώντας εκλογικούς κύκλους, βρήκαμε περισσότερο χρόνο, ενέργεια και πόρους για εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες. Καθώς άλλες σοσιαλιστικές ομάδες συζητούν τις κοινοβουλευτικές τους παρεμβάσεις, ο χώρος για την επαναστατική πολιτική της ACF διευρύνεται.
Τα Παραρτήματά μας αναπτύσσονται και έχουμε υπάρξει καθοριστικοί σε αρκετές κοινωνικές και βιομηχανικές καμπάνιες. Παρά το μικρό μας μέγεθος, η ACF έχει επιρροή δυσανάλογη του μεγέθους της.
Και μετά;
Το 2026 έχει ήδη φέρει σημαντικές πολιτικές εξελίξεις, τοπικά και διεθνώς. Μετά την επίθεση στο Bondi, η κυβέρνηση των Εργατικών υπέκυψε στα δεξιά ΜΜΕ και στην απαίτηση για σύσταση βασιλικής επιτροπής. Πρόκειται για μια πρωτοφανή επίθεση στις πολιτικές ελευθερίες και μια προσπάθεια φίμωσης του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, συνδέοντάς το με σαλαφιστική τρομοκρατία. Την ίδια στιγμή, η κλιματική αλλαγή συνεχίζεται ανεμπόδιστα, με περιοχές της χώρας να περνούν από ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών σε ξαφνικές πλημμύρες μέσα σε μία εβδομάδα.
Οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις εντείνονται, με τις ΗΠΑ να απαγάγουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας και τον Τραμπ να δηλώνει ότι θα καταλάβει τη Γροιλανδία δια της βίας. Στο Ιράν, το καθεστώς σφαγιάζει εργάτες στους δρόμους, υπό τις επευφημίες ψευδο-αντιιμπεριαλιστών. Την ίδια ώρα, ένας νέος εμφύλιος απειλεί τη Συρία, καθώς ξεσπούν συγκρούσεις ανάμεσα στη νέα κυβέρνηση και τις κουρδικές δυνάμεις.
Καθώς χτίζουμε πάνω στα επιτεύγματα της ACF του τελευταίου χρόνου, απομένει πολλή δουλειά. Νιώθουμε δικαιωμένοι για την επιλογή μας να συγκροτήσουμε μια Ομοσπονδία και ότι η οργάνωσή μας διευκολύνει την αναγέννηση μιας εργατικής, αναρχικής πολιτικής.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ACF θα φιλοξενήσει το «Anarchism 2026» στις 7 Μαρτίου στο Balam Balam Place στο Brunswick της Μελβούρνης. Θα υπάρξουν τέσσερις θεματικές ενότητες εργαστηρίων: εισαγωγική αναρχική πολιτική, ιστορία της εργατικής τάξης, σύγχρονοι αγώνες και διδάγματα από την οργάνωση.
Αν θέλεις να γίνεις μέρος της ανασυγκρότησης της αναρχικής πολιτικής στην Αυστραλία, επικοινώνησε μαζί μας. Θα τα πούμε στους δρόμους — και στην απεργιακή φρουρά (picket line).
*Άρθρο στο εκφραστικό όργανο της ACF “Picket Line”, τεύχος 5, Ιανουάριος 2026. Σχετικός σύνδεσμος: https://ancomfed.org/2026/01/one-year-of-the-acf/?fbclid=IwY2xjawPcS_tleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFkUTA2ejBmN3BYMGM0ZUYxc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHnCdfzNt3ZekCLWefy_Vhj1F-LnzMODnP64vcwRxYRzIeEOE2MUaiTLSfeZQ_aem_TviGbTVUaP6_8yC1DJGQpQ
Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης”
