ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
Ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση. Οι τιμές των καυσίμων και των τροφίμων ανεβαίνουν, ενώ τα αφεντικά επιτίθενται στους μισθούς και στις συνθήκες εργασίας μας. Το περιβάλλον καταστρέφεται προς όφελος του κέρδους. Τα ενοίκια συνεχίζουν να αυξάνονται και οι περισσότεροι νέοι δυσκολεύονται να δουν πώς θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν σπίτι.
Η κρίση είναι επίσης παγκόσμια. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ διεξάγουν έναν φονικό πόλεμο στο Ιράν. Η γενοκτονία συνεχίζεται στην Παλαιστίνη. Η Αυστραλία στηρίζει αυτά τα εγκλήματα και μάλιστα προσφέρει υλικοτεχνική υποστήριξη, όπως τα εργαλεία επιτήρησης στη στρατιωτική βάση Pine Gap, επειδή αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αυστραλιανής άρχουσας τάξης.
Η ακροδεξιά, συμπεριλαμβανομένων μορφών όπως η Pauline Hanson, εκμεταλλεύεται αυτή την κρίση για να προωθήσει τη ρατσιστική της ατζέντα και να διχάσει τους εργαζόμενους μεταξύ τους.
Η Πρωτομαγιά είναι μια μέρα που μας θυμίζει ότι τα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι έτσι. Η ημέρα γεννήθηκε μέσα από τον αγώνα για το 8ωρο στο Σικάγο και την εκτέλεση ηγετικών αναρχικών οργανωτών με ψευδείς κατηγορίες. Η κυβέρνηση προσπάθησε να συντρίψει το εργατικό κίνημα και το αναρχικό πνεύμα που το συνόδευε, αλλά οι εργάτες επέμειναν και νίκησαν.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ
Σήμερα, όμως, το εργατικό κίνημα είναι αδύναμο. Η άρχουσα τάξη γνωρίζει ότι το καλύτερό μας όπλο είναι η απεργιακή δράση. Είτε ο αγώνας αφορά υψηλότερους μισθούς και ασφαλέστερες συνθήκες, είτε πολιτικά ζητήματα, όπως το σταμάτημα ενός πολέμου ή η χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών, τίποτα δεν αναγκάζει την εξουσία να δράσει όσο μια απεργία.
Γι’ αυτό και τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν εργαστεί ώστε να κάνουν τη συνδικαλιστική δράση όσο το δυνατόν πιο δύσκολη. Οι νόμοι είναι με το μέρος των αφεντικών. Ταυτόχρονα, πολλοί από τους αξιωματούχους στα συνδικάτα δεν σκέφτονται πλέον ως εργαζόμενοι στη βάση. Θέλουν να προστατεύσουν τη βολική τους θέση και να κρατήσουν ευχαριστημένους τους πολιτικούς τους συμμάχους.
Γι’ αυτό το να ενταχθεί κανείς απλώς σε ένα συνδικάτο ή να γράψει κάποιον άλλο δεν αρκεί.
Πρέπει να θυμόμαστε ότι εμείς, τα μέλη, είμαστε το συνδικάτο.
Οι αποφάσεις για το τι διεκδικούμε και πώς πρέπει να λαμβάνονται από τα μέλη σε δημοκρατικές συνελεύσεις.
Χρειαζόμαστε πραγματικές δομές αντιπροσώπων που να παίρνουν τις αποφάσεις, όχι καλοπληρωμένους αξιωματούχους που φοβούνται να αντιπαρατεθούν με την εξουσία.
Πρέπει να πάρουμε πίσω τον έλεγχο. Για να κάνουμε τα συνδικάτα μας ξανά ισχυρά, όλα τα μέλη που είναι αφοσιωμένα στη συνδικαλιστική δημοκρατία και είναι διατεθειμένα να αγωνιστούν άμεσα ενάντια στα αφεντικά, πρέπει να ενωθούν σε ομάδες βάσης (rank-and-file groups).
Αυτό είναι το εγχείρημα στο οποίο έχει αφιερωθεί η Anarchist Communist Federation.
Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Τελικά, ωστόσο, ο αγώνας δεν θα τελειώσει ποτέ μέχρι να απαλλαγούμε οριστικά από το σύστημα που ευθύνεται.
Τα καλά νέα είναι ότι μπορούμε να αφαιρέσουμε την εξουσία από τα αφεντικά. Είναι οι εργαζόμενοι που κάνουν όλη τη δουλειά στην κοινωνία. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σταματήσουμε τα πάντα και ακόμη και να τα αλλάξουμε προς το καλύτερο. Αυτή είναι η μοναδική θέση που έχει μόνο η εργατική τάξη. Είναι η δύναμή μας απέναντι στην άρχουσα τάξη.
Αυτή την Πρωτομαγιά, ας δεσμευτούμε να οικοδομήσουμε τη δύναμη που απαιτείται για απεργιακή δράση. Και όχι μόνο για μισθούς και συνθήκες, αλλά και ενάντια στον βομβαρδισμό παιδιών και την καταστροφή του πλανήτη μας.
Όταν ξαναχτίσουμε αυτή τη δύναμη, μπορούμε να επαναφέρουμε την Πρωτομαγιά ως ημέρα διεθνούς απεργιακής δράσης την
1η Μαΐου: μια επίδειξη της αυξανόμενης δύναμής μας και μια προειδοποίηση προς την άρχουσα τάξη ότι μια μέρα θα παραμερίσουμε ολόκληρο το σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης.
