Οι φυλακές του Kimberley στη Δυτική Αυστραλία ήταν πρόχειρες και σκληρές. Η φυλακή του Wyndham, για παράδειγμα, ήταν ένα υπόστεγο από γαλβανισμένο σίδερο με έναν μόνο κουβά για τις ανθρώπινες ανάγκες. Ακόμη και αγόρια μόλις δέκα ή δώδεκα ετών δεν γλίτωναν τη φυλάκιση. Η συνημμένη φωτογραφία δείχνει αγόρια στα αριστερά, όμως η εικόνα αυτή και τα αγόρια είχαν περικοπεί όταν δημοσιεύτηκε αρχικά στο «διάσημο» μυθιστόρημα του 1959 Sons in the Saddle της Mary Durack. («Πρέπει να διατηρούμε τα προσχήματα», υπέθεσαν ίσως εκείνη ή ο εκδότης.) Αποκαλύφθηκε από τον δεσμοφύλακα ότι «ούτε ένας» Αβορίγινας κρατούμενος δεν γνώριζε γιατί είχε φυλακιστεί.
Η φυλακή ήταν «πολύ μικρή για τριάντα κρατούμενους», κι όμως συχνά συνωστίζονταν εκεί πάνω από εξήντα. Υπό τέτοιες συνθήκες δεν προκαλεί έκπληξη ότι σημειώθηκαν αρκετές μαζικές αποδράσεις, συχνά με τη χρήση κλειδιών που είχαν κλαπεί από τους δεσμοφύλακες: στις 9 Δεκεμβρίου 1893 δραπέτευσαν τριάντα τρεις κρατούμενοι· δύο ημέρες αργότερα άλλοι είκοσι πέντε· στις 15 Μαΐου 1894 δεκαεπτά κρατούμενοι· και στις 8 Αυγούστου 1894 «όλοι» οι κρατούμενοι, περισσότεροι από εξήντα, απέδρασαν.
Μια νέα σύλληψη γινόταν ακόμη δυσκολότερη όταν διαπιστώθηκε ότι, αφού οι κρατούμενοι συλλαμβάνονταν τελικά πίσω στη χώρα τους και αλυσοδένονταν ξανά, χρησιμοποιούσαν τα ίδια ακριβώς κλειδιά που είχαν κλέψει οι προηγούμενοι δραπέτες και τα είχαν διανείμει σε συγγενείς και ομοεθνείς τους για να ελευθερώνονται. Όπως αναφέρουν αβίαστα τα συνημμένα τηλεγραφήματα (αν και θυμίζουν σκηνές από κινηματογραφική ταινία), το 1911 σημειώθηκαν και άλλες αποδράσεις. Κατά τη διάρκεια μιας «σφοδρής καταιγίδας» (την οποία οι κρατούμενοι χρησιμοποίησαν για να καλύψουν τον θόρυβο), ολόκληρος ο πληθυσμός της φυλακής απέδρασε. Δύο από αυτούς, που είχαν καταδικαστεί σε «θάνατο», εντοπίστηκαν αργότερα.
Ο λοχίας της αστυνομίας στο Wyndham, [Arthur Harold] Buckland, που αναφέρεται εδώ, είχε μια πολύ μακρά και «πολύχρωμη» αστυνομική διαδρομή. ΟΙ άνδρες της αστυνομίας στο Kimberley δεν στρατολογούνταν για τον επαγγελματισμό ή την ηθική τους, αλλά για την εμπειρία τους στη «ζωή στην ενδοχώρα και τη χρήση όπλων». Καταγόμενος από το Queensland, ο Buckland στρατολογήθηκε για την καταδίωξη (και πυροβόλησε εναντίον) του Bunuba Jandamarra, γνωστού και ως Pigeon, στα μέσα της δεκαετίας του 1890, και ήταν μάρτυρας (3 Μαρτίου 1927) στη διαβόητη Βασιλική Επιτροπή για τη Σφαγή του Forrest River, όπου διατυπώθηκαν κατηγορίες για δολοφονίες και καύση πτωμάτων.
Ο Buckland είχε στην πραγματικότητα αποστείλει την «τιμωρητική» αποστολή (δηλαδή τη μεγάλη δολοφονική ομάδα αστυνομικών και εποίκων!). Το όνομά του αναφέρεται πάνω από 50 φορές στα πρακτικά της Επιτροπής και ο ίδιος παραδέχτηκε ανοιχτά ότι «είχε κάνει τόσο κυνήγι ιθαγενών όσο οποιοσδήποτε άνδρας στο Kimberley» (RC, σ. 20). Ωστόσο, ο Βασιλικός Επίτροπος G.T. Wood δήλωσε ότι ο Buckland είχε επανειλημμένα ψευδορκήσει σχετικά με τις δολοφονίες στον Forrest River και «δεν έχω κανέναν δισταγμό να κρίνω την κατάθεση του Λοχία Buckland αναξιόπιστη και μη ικανοποιητική» και «ελάχιστα πειστική» (RC, σ. x).
Παρά τα πορίσματα της Επιτροπής περί δολοφονίας και αποτέφρωσης, κανείς δεν καταδικάστηκε ούτε παραπέμφθηκε σε δίκη. Όπως συνέβαινε συνήθως στα βίαια σύνορα της αποικιοκρατίας, κανένας λευκός δεν κατηγορούσε άλλον λευκό· «η ζωή των ιθαγενών θεωρούνταν ευτελής», η δολοφονία ήταν αποδεκτή και η «συνωμοσία της σιωπής» μεταξύ των αποικιοκρατών διατηρούσε αυτή την κατάσταση.
*Πηγή: Chris Owen 'Darkest West Australia' στο https://www.facebook.com/profile.php?id=100063577120230
