Anatoly Dubovik*
Ο Vasily Yurkov (Βασίλι Γιούρκοφ) καταγόταν από πτωχευμένη οικογένεια ευγενών. Αποφοίτησε από το τετρατάξιο δημοτικό σχολείο της Romenskoye. Περί το 1905 εντάχθηκε στο Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών (SR). Στα τέλη του ίδιου έτους προσχώρησε σε μια αντιπολιτευόμενη ομάδα που αρνήθηκε να υπακούσει στην κεντρική επιτροπή του κόμματος στη Romenskoye και στις αρχές του 1906, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, εντάχθηκε στους αναρχοκομμουνιστές. Ήταν μέλος της αναρχοκομμουνιστικής ομάδας «Μαύρο Κοράκι» (Black Crow) της Romne και συμμετείχε σε ένοπλες ενέργειες.
Συνελήφθη στη Romne τον Σεπτέμβριο του 1906, όταν η ομάδα διαλύθηκε. Μεταφέρθηκε στο Κίεβο και κρατήθηκε στις φυλακές Lukyanovsk. Δικάστηκε από το Στρατοδικείο της Στρατιωτικής Περιφέρειας Κιέβου, στη δίκη της ομάδας αναρχοκομμουνιστών της Romne (13–15 Αυγούστου 1907), κατηγορούμενος για τη δολοφονία ενός κατοίκου της πόλης και για συμμετοχή σε επαναστατικές απαλλοτριώσεις. Τελικά κρίθηκε ένοχος μόνο για κατοχή απαγορευμένης βιβλιογραφίας και συμμετοχή σε αναρχική οργάνωση και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών και οκτώ μηνών.
Εξέτισε την ποινή του στις φυλακές Lukyanovsk. Συμμετείχε σε διαμαρτυρίες κρατουμένων και τιμωρήθηκε επανειλημμένα με απομόνωση. Προσβλήθηκε δύο φορές από τύφο και λίγο έλειψε να χάσει την όρασή του. Το 1907 σκότωσε έναν προβοκάτορα μέσα στη φυλακή, γεγονός που του επέφερε νέα καταδίκη σε οκταετή κάθειρξη. Μετά τη δεύτερη καταδίκη του μεταφέρθηκε στις κεντρικές φυλακές Orlov. Από το 1911 κρατούνταν στα μεταλλεία Shelaevsky στην περιφέρεια Nizhneudinsky του Irkutsk. Το 1913 δραπέτευσε.
Στις αρχές του 1914 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το όνομα Vladimir Osokin. Έζησε για σύντομο διάστημα στη Νέα Υόρκη, αλλά, όπως έλεγε, «δεν μπόρεσε να συνηθίσει την ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης», καθώς δεν βρήκε ομοϊδεάτες ανάμεσα στους εκεί αναρχικούς. Το καλοκαίρι του 1914 εγκαταστάθηκε στο McKees Rocks της Πενσυλβάνιας, όπου εργάστηκε σε εργοστάσιο. Υπήρξε ένας από τους οργανωτές της τοπικής οργάνωσης της Ένωσης Ρώσων Εργατών (Union of Russian Workers – SRR), που ιδρύθηκε στις 19 Ιουλίου 1914. Ανέπτυξε έντονη αναρχική προπαγανδιστική δράση μέσω συγκεντρώσεων και διαλέξεων σε διάφορες πόλεις της Πενσυλβάνιας, συμβάλλοντας στην ίδρυση οργανώσεων της Ένωσης στο Homestead (Σεπτέμβριος 1914) και στο Erie (Νοέμβριος 1914). Στους αναρχικούς κύκλους της Πενσυλβάνιας ήταν γνωστός ως Yuri DeBurs (ή Deburs).
Τον Απρίλιο του 1915 τα συνδικάτα στο Erie και στο McKees-Rocks διαλύθηκαν λόγω των διώξεων από την αστυνομία και τους εργοδότες. Ο «Deburs» (Yurkov) μετακόμισε στη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, στην Καλιφόρνια, όπου εργάστηκε σε μεταλλουργικό εργοστάσιο στο Λος Άντζελες. Έγινε μέλος της τοπικής οργάνωσης της Ένωσης Ρώσων Εργατών και της «Ρωσικής Εταιρείας Αλληλοβοήθειας», η οποία υποστήριζε τους φυλακισμένους αναρχικούς στη Ρωσία. Υπήρξε δραστήριο μέλος του εργατικού κινήματος, οργανωτής και συμμετέχων σε απεργίες.
Στις 20 Αυγούστου 1915, τρεις Ρώσοι αναρχικοί λήστεψαν την Τράπεζα Home Saving στο Λος Άντζελες, αποσπώντας 2.400 δολάρια, τα οποία προορίζονταν για την ενίσχυση του επαναστατικού κινήματος στη Ρωσία. Από τους τρεις, ο ένας συνελήφθη σύντομα, ο δεύτερος σκοτώθηκε κατά τη σύλληψη, ενώ ο τρίτος διέφυγε. Η αστυνομία τον αναζητούσε με το όνομα Charles Butov/Boothow. Αργότερα οι αρχές μετά από έρευνες κατάλαβαν ότι πίσω από αυτό το ψευδώνυμο κρυβόταν ο Vasily Yurkov.
Στις αρχές του 1916 ο Yurkov μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο, όπου συνέχισε να εργάζεται ως μεταλλουργός. Εντάχθηκε στην τοπική οργάνωση της Ένωσης Ρώσων Εργατών και στην αναρχική ομάδα «Volontà» (πιθανότατα διεθνής αναρχική ομάδα με μέλη κυρίως Ιταλούς μετανάστες). Αναδείχθηκε σε έναν από τους ηγέτες της τοπικής ένωσης μεταλλουργών και συμμετείχε στην οργάνωση της απεργίας των Ρώσων εργατών στο εργοστάσιο Union Iron Works.
Στις 26 Μαΐου 1916 ο Yurkov πλήρωσε με ένα χρυσό νόμισμα, το οποίο αποδείχθηκε πλαστό. Όταν η αστυνομία επιχείρησε να τον συλλάβει ως ύποπτο για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης παραχαραγμένων νομισμάτων, εκείνος άνοιξε πυρ εναντίον των αστυνομικών, σκοτώνοντας έναν από αυτούς. Καταδιωκόμενος, οχυρώθηκε σε υπόστεγο σκαφών στην προκυμαία της πόλης. Ύστερα από περίπου μισή ώρα ανταλλαγής πυρών αυτοπυροβολήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά. Βλέποντας ότι η σύλληψή του ήταν αναπόφευκτη, προτίμησε να αυτοκτονήσει. Πριν από τον θάνατό του άφησε δύο σημειώματα: στο ένα ζητούσε συγγνώμη από τη μητέρα του για τον θάνατό του, ενώ στο άλλο έγραφε: «Δεν είμαι γκάνγκστερ, αλλά αναρχοκομμουνιστής».
*Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης.
Υ.Γ.: Σημείωση του συγγραφέα: Η ποιότητα της φωτογραφίας είναι πολύ κακή, αλλά δεν υπάρχει καλύτερη.
